Renk Değiştir Lila Mor Siyah Turkuaz Yazı Boyutu A A A | Erişilebilirlik | Kontrast Renk Pembe Sarı
Yaşadıkça

Site Google Bing

Dünya

A Friend Like Ben (Ben Gibi Bir Arkadaş)

Resim: George, annesi Julia ve kedileri Ben.

10 yaşındaki George Romp, bir sokak kedisi sayesinde iletişim kurmaya, hatta okuma ve yazma öğrenmeye başladı. Kedi kaybolunca da annesi ne yapıp edip onu buldu EV hayvanları, ailenin önemli üyeleri mi, yoksa maddi açıdan zorluk çıkaran gereksiz varlıklar mı? Bu konuda farklı görüşler var.

Fakat şu da bir gerçek ki, ev hayvanları insanlara çok yoğun duygular yaşatır ve ailelerin hayatları üzerinde büyük etkisi vardır.

İngiltere'de yaşayan Julia Romp ve oğlu George'un hayatı da sokakta buldukları bir kediyle değişir. Aslında yalnız bir anne olan Julia Romp'un bir kedi almak gibi bir düşüncesi yokmuş. Romp, Ben adım verdikleri kedinin nasıl olup da evlerine girdiğim şöyle anlatıyor: "Ben, bahçemizi ilk ziyaret ettiğinde hasta ve kanlar içindeydi, tik günlerde onu sevemedim.

Ancak oğlum George'la aralarında özel bir ilişki gelişince, onu eve almaya karar verdim." Julia Romp'un 10 yaşındaki oğlu George, bir otistik. Kedileri hayatlarına girmeden önce kimseyi anlamıyor ve ona dokunanları da tekmeleyip ısırmaya çalışıyormuş.

Okuma yazma bile öğrendi

George, ilk kez Ben ile göz teması kurmuş ve onunla konuşmaya başlamış. Ben'e sorular soruyor, sonra da onun adına kendi cevap veriyormuş. Bu farklı iletişim yöntemini Julia da kullanınca George'la iletişime geçtiğim fark etmiş. George, hikâyeler uydurup, Ben'i konuşturuyormuş. Zamanla da insan ilişkilerinde daha sakin, diğer çocuklarla daha samimi hale gelmiş. Hatta okumaya ve yazmaya başlamış, annesine de ilk kez onu sevdiğini söylemiş.

Oğluyla tatile çıktıklarında telefonla kedinin kaybolduğunu öğrenen Julia, hemen eve dönüp onu aramaya başlamış. Ama bu süre içinde George'da da gerileme olmuş: "Yavaş yavaş eski haline dönüyordu. Artık kedi konuşmaları, gülüşmeler yoktu. Ben'i acilen bulmalıydık." Evin çevresini, pet snopları arayan Julia Romp, kedinin posterini bastırıp her yere asmış.

O kadar ümitsizliğe kapılmış ki, kediyi araması için bir dedektif tutmayı bile düşünmüş.

Yılbaşından dört gün önce Bringhton'dan bir telefon gelmiş. Julia, önce bu haberin de asılsız olabileceğini düşünmüş, ama telefondaki kişi, kedinin izlerinin Ben'inkiyle aynı olduğunu iddia edince yola koyulmuş: "Eve girer girmez Ben'i gördüm, geziniyordu. Hemen kucağıma aldım ve ağlamaya başladım, anneme haber verdim. Ben ve George, tekrar bir araya geldiğinde her şey düzelmeye başladı." Julia Romp her şeye rağmen özel ihtiyaçları olan çocuklara ev hayvanı alınması gerektiği konusunda biraz tereddütlü: "Ben'den önce eve bir muhabbetkuşu ve tavşan aldık. İkisi de işe yaramadı, önemli olan doğru hayvanı bulmak." Bu olaydan sonra telefonla arayan bir kadın, kedisini kaybettiğim söylemiş. Birkaç hafta sonra kedi sağlıklı bir şekilde bulunmuş. Ve bu olay Julia'yı bambaşka bir yola yöneltmiş. Şimdi o bir hayvan dedektifi ve Zamba adında bir dişi kediyi arıyor. Yerel bir yardım kuruluşunda da düşük gelirli ailelerin hayvanlarına yardım topluyor. Ayrıca Ben'in hikâyesini anlattığı A Friend Like Ben (Ben Gibi Bir Arkadaş) adlı bir de kitap yazmış.

16.01.11 - Sabah

Değerlendir (Henüz oy almamış)