Okul Saldırıları Sonrası Tehlikeli Etiket: Otizmli Çocuklar Dışlanıyor

Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta son günlerde yaşanan okul saldırılarının ardından, olayın kendisinden çok yankısı tartışılıyor. Özellikle sosyal medyada yayılan 2-3 saniyelik bir video ile “saldırıyı gerçekleştiren çocuğun otizmli ya da özel gereksinimli birey olduğu” yönündeki doğrulanmamış iddialar, bambaşka bir yarayı kanattı: ötekileştirme.

Bu iddiaların ardından birçok okulda ve kamusal alanda otizmli ya da özel gereksinimli bireylere yönelik dışlayıcı tutumların arttığına dikkat çekildi. Aileler ve eğitimciler, çocukların yalnızca bir söylenti üzerinden hedef haline getirildiğini, bakışların değiştiğini, fısıltıların çoğaldığını anlatıyor. Bir çocuğun davranışı üzerinden tüm bir grubun damgalanması ise tanıdık ama bir o kadar da tehlikeli bir refleks.

Konuyla ilgili bir video paylaşan Perihan Hendrickson, yaşananlara sert tepki gösterdi. Hendrickson, “Çocuklarımızın toplumda dışlanmaları ve en küçük bir olayda etiketlenmeleri beni en çok rahatsız eden konulardan biri. Bu konuda paylaşım yaparken de çok zorlanıyorum. O kadar üzülüyorum ki kelimelere dökmek güç” diyerek duygularını dile getirdi.

Sosyal medyada yayılan bu tür iddiaların yalnızca bilgi kirliliği yaratmakla kalmadığını, aynı zamanda kırılgan gruplar üzerinde doğrudan bir baskı oluşturduğunu vurgulayan Hendrickson, sessiz kalmanın da sorunu büyüttüğünü ifade etti: “Sesimizi çıkarmadığımızda, atılan çamur çocuklarımızın üzerine daha da yapışıyor.”

“Otizmli çocuklarımızı rahat bırakın!” çağrısıyla dikkat çeken Hendrickson, farkındalık oluşturmaya çalışan herkese teşekkür ederek, dayanışmanın önemine işaret etti.

Uzmanlara göre bu tür olaylarda en büyük sorun, bireysel bir eylemin kolektif bir kimliğe mal edilmesi. Oysa ne otizm ne de herhangi bir özel gereksinim, şiddetle doğrudan ilişkilendirilebilecek bir durum değil. Buna rağmen toplumda hızla yayılan önyargılar, zaten kırılgan olan bireyleri daha da görünmez ve yalnız hale getiriyor.

Bir söylentiyle başlayan bu dalga, okul koridorlarında yankılanan sessiz bir dışlamaya dönüşüyor. Bir bakış, bir geri çekilme, bir mesafe… Ve çocuklar, anlamını bile bilmedikleri bir suçun gölgesinde kalıyor.

Sorulması gereken soru basit ama sert: Gerçekten kimi koruyoruz? Ve kimi gözden çıkarıyoruz?

Çünkü mesele yalnızca bir haber değil. Mesele, bir toplumun refleksi. Ve o refleks, en çok da kendini savunamayanlara çarpıyor.

Sosyal medya hesaplarımız:
İnstagram sosyal medya hesabı için tıklayın
Linkedln sosyal medya hesabı için tıklayın
X sosyal medya hesabı için tıklayın
Facebook sosyal medya hesabı için tıklayın

Kaynak: Yasadikca.com