Milli Yüzücü Defne Kurt: ‘Dünya Şampiyonu Olacağımı Söylemiştim’

Milli yüzücü Defne Kurt, yalnızca 13 ay içerisinde katıldığı Dünya ve Avrupa şampiyonalarında tam 10 altın madalya kazandı. Türk spor tarihine geçerken rakiplerine de İstiklal Marşımızı ezberletti 25 yaşındaki sporcu; daha madalya almadan kendisini şampiyon ilan etmesini ve 2028 Los Angeles Paralimpik Oyunları’ndaki hedeflerini anlattı.

Bugüne kadar her branştan sayısız sporcuyla röportaj yaptım ama Defne Kurt’un yeri başka… Kendisi kardeşim gibi. Defne gerçek bir winner… Cool görüntüsünün altında şaşırtan bir hırs var. Güzelliğini konuşmuyorum, bu konuya girmeyi zaten sevmiyor. Peki dünyada kaç sporcu, sakat kaldığı kazadan sonra aynı branşın paralimpik klasmanında sadece 13 ay içerisinde 10 altın madalya kazanabilir? 2025 yılında Singapur’da düzenlenen Dünya Para Yüzme Şampiyonası’nda 50 ve 100 metre serbest, 100 metre kelebek, 100 metre sırtüstü ve 200 metre bireysel karışık yarışlarında beş altın madalya… Sadece 12 ay sonra 2026’da Kocaeli’ndeki Avrupa Şampiyonası’nda yine aynı kategorilerde rakiplerine milli marşımızı ezberletti. Maltepe Üniversitesi’nin havuzunda bir araya geldiğimiz Defne Kurt’a samimi sohbeti için çok teşekkür ederim.

– Son iki ay içinde Türk spor tarihine geçen büyük bir başarıya imza attın. Kürsünün tepesini kimseye kaptırmadın. Sırrın nedir?

– Bu başarının sırrı, ne olursa olsun hayallerimden vazgeçmemem ve kendimin en iyi versiyonuna ulaşmaya çalışmam. Dünya şampiyonu olmayı çocukluğumdan beri hayal ediyordum. Bugün farklı bir kategoride yarışıyor olabilirim ama hayallerim, hedeflerim ve spora tutkum hiç değişmedi. Tabii ki bu başarıların arkasında yılların emeği, disiplin ve çok fazla çalışma var. Ama bence işin en önemli kısmı zihinsel olarak da güçlü kalabilmek. Çünkü beş dünya şampiyonluğu sonrası beklenti ister istemez arttı. Kendime, “Dünyada beş altın aldıysan Avrupa’da da beş altın almalısın” demeye başladım. Bu düşünce üzerimde ciddi baskı oluşturdu. Ben de herkes gibi kaygılanıyorum, korkuyorum, kendimden şüphe ettiğim anlar oluyor. Önemli olan bunları hiç yaşamamak değil, bunlara rağmen devam edebilmek.

– Evinde, Türkiye’de yarışmak seni rahatlatmadı mı?

– Açıkcası Kocaeli’de yarışmak çok motive edici, bir bakıma da zordu. Singapur’daki başarımı burada da göstermek istiyordum. Annem, babam, arkadaşlarım tribündeydi. Beni seven, pankartlara adımı yazıp desteklemeye gelen çocuklar, benim için oradaydı. İnanılmaz güzel bir atmosferdi.

Yabancı sporcular da bayıldı. Bu kadarını beklemiyordum. Paralimpik sporun değer kazandığını görmek beni mutlu etti.

Ama kendime yüklediğim baskı da vardı. Zorlandım. Yine de hedeflerim, hayallerim vardı. Yapmak istedim ve yaptım. Ülkemde bu madalyaları kazanamasaydım çok üzülürdüm.

– Samimiyetimiz olduğu için seni biraz kızdırmak istiyorum. Korktun yani…

– Serkan abi tabii ki korktum. Belki işin içinde onlara rezil olma düşüncesi de vardı ama asıl mesele kendi hırsımdı. Ben çok hırslı bir insanım. Dışarıdan belli olmuyor olabilir ama ikinciliğe, üçüncülüğe, hatta kendi derecemden kötü yüzmeye bile tahammül edemiyorum. Aklımdan geçen, “En iyi derecemi yüzebilecek miyim?” sorularıydı. Ailemin ne düşüneceği ya da insanların benden birincilik beklemesi değildi. Ben kendime, “İkinci olamam, birinci olmam lazım” diyordum. O baskıyı kuran yine kendimdim. Yarışa birinci başlar, birinci bitirmeye çalışırım. Rakip beni hırslandırır ama amacım sadece onu geçmek değildir.

– İlk altın madalyayı kazandığında diğerlerini de alacağına inanıyor musun?

– Tabii ki ikinciyi, üçüncüyü, dördüncüyü, beşinciyi, hatta altıncıyı da istiyorum. İstemek çok önemli. Ama “Ben istedim, olmadı” demekle olmuyor. Gerçekten yüzde yüzünle isteyeceksin. Şimdi hedefimi yine söyleyeyim: Paralimpiğe girdiğim andan beri Olimpiyatları düşünüyorum, antrenmanlarımı da Olimpiyatlar üzerine yapıyorum. Hedefim beş tane yarışa giriyorsam beşinde de altın istiyorum.

– Bu kadar hırslı olmaktan memnun musun?

– Bundan zevk alıyorum. Başarı beni mutlu ediyor. Kendimi iyi hissediyorum.

– Renin Gemicioğlu (Antrenörü): Kocaeli’de Defne birinci olduğunda yüz ifadesinden mutlu değilmiş gibi göründüğü anlar oldu. İnsanlar bunu yanlış anlamış. Aslında mutlu ama hep daha iyisini istiyor. Yüzündeki ifade, “Daha iyi bir derece yapabilirdim” anlamına geliyor. Kendisi çok mükemmeliyetçidir. Bu nedenle biraz daha fazla yoruluyor.

– Daha unvanı almadan kendini ‘Dünya Şampiyonu’ ilan ettin. Nasıl bir süreçti?

– 10 ay boyunca rüyalarıma giriyordu. Renin ablanın yanına gidip “Renin abla, ben dünya şampiyonuyum” diyordum. Ortada henüz hiçbir şey yoktu. Eve gidiyordum, “Dünya şampiyonu geldi” diyordum. Babam da “Bu kız kafayı yedi artık, kendi kendine konuşuyor” diyordu. Son iki üç ay kala her gün rüyamda dünya şampiyonu olduğumu, hatta yüzdüğüm dereceyi görmeye başladım. Renin abla da görüyordu. O da bana, “Sen dünya şampiyonusun” diyordu. Ben de “Evet öyleyim” diyordum. Evde, dışarıda, ailemin ve arkadaşlarımın yanında sürekli bunu söylüyordum. Bir taraftan da “Büyük konuşma, sonra olmaz” düşüncesi vardı. Ama ben bağıra bağıra dünya şampiyonu olacağımı söylüyordum. Sonra fark ettim ki bu büyük konuşma meselesi doğru değilmiş. “Hayallerini söyleme, gerçekleşmez. Herkesle paylaşma” derler ya, ben aklıma gelen herkese söylüyordum. İnsanlara da şunu söylemek isterim: Böyle kuruntulara kapılmayın. “Hayalinizi paylaşırsanız gerçekleşmez” diye bir şey yok. Her şey sizin bakış açınızla ilgili.

HER SABAH ÇOK KEYİFLİ UYANMIYORUM!

– Defne Kurt sabah uyandığında ilk ne düşünüyor?

– Herkes sabahları çok motive uyandığımı, büyük bir hırsla antrenmana gittiğimi düşünüyor. Ben sabah belimde bir acıyla uyanıyorum. “Bugün antrenmanı nasıl yapacağım? Antrenmana nasıl gideceğim?” diye düşünüyorum. Ardından antrenörüm Renin ablanın sabah 6-7 gibi “Günaydın prensesim” mesajı geliyor. Bu beni iyi hissettiriyor. Artık o mesaj gelmese ne olur, bilmiyorum. Sonra belimin acısını hissediyorum. Esnetme yapıyorum, nefes alıyorum ve kendime şunu söylüyorum: “Defne, Olimpiyat şampiyonu olmak istiyorsun. Belin ağrıyor ama antrenmana git. Belki yavaş yüzersin, belki ısındıkça belinin ağrısı azalır.” Bunları düşünerek evden çıkıyorum.

HER ZAMAN ARKAMDA OLDULAR

– Kulübünde hayat nasıl gidiyor?

– İyi ki ENKA’dayım, nokta! Beni destekleyen, arkamda duran, beni seven o kadar çok insan var ki… ENKA gerçekten sporcunun arkasında duran bir kulüp. Ben ENKA’yı tercih ettim ama onların da beni tercih etmesinden mutluyum. Onlarla bir bütün olduğum ve onların adına yüzdüğüm için gururluyum. Hep arkamdaydılar, iyi ki ENKA var.

KENDİ OLABİLEN İNSAN GÜZELDİR

– Senin için güzelliğin tanımı nedir?

– Bence güzellik, bir insanın aurasında, enerjisinde ve kendini ifade ediş biçiminde saklı. Fiziksel görünüş elbette ilk bakışta dikkat çekebilir ama benim için bir insanı gerçekten güzel ve çekici kılan şey bundan çok daha fazlası. Çok güzel ya da yakışıklı bulduğum ama hiçbir şekilde ilgimi çekmeyen insanlar olabiliyor. Aynı şekilde, dış görünüşünden bağımsız olarak enerjisiyle, karakteriyle ve kendine özgü tavırlarıyla beni etkileyen insanlar da var. Ben özgünlüğü çok değerli buluyorum. Bir insanın başkalarına benzemeye çalışmadan, kendini olduğu gibi kabul etmesi ve bunu özgürce yansıtabilmesi bence çok güzel. Çünkü güzelliğin belirli kalıplara sığdırılabileceğini düşünmüyorum. Herkesin kendine özgü bir güzelliği var ve bence asıl mesele bunu keşfedip sahiplenebilmek. Benim için güzellik, kusursuz görünmekten çok, kendin olabilmek.

SPORCULARA VERİLEN DESTEK ÇOK KIYMETLİ

– Sponsorluğun özellikle paralimpik sporcular için önemi nedir?

– Sponsorluğun önemi çok büyük. Sporcunun güvenebileceği, maddi destek sağlayabilecek sponsorlar bulması çok önemli. Sakatlıklarımız olabiliyor. Hastane masraflarımı karşılayacak bir sponsorum yok. Bir sporcu için önemlisi bu. Bireysel sporda tek başınasınız. Yardıma, motivasyona, desteğe ihtiyaç duyuyorsunuz. Ailem, Renin ablam, kulübüm ve sponsorlarım sağ olsun. Ama bu kadar başarı elde etmiş bir sporcunun etrafında sponsorların toplanması gerekmez mi? Beş dünya, beş Avrupa şampiyonluğum var. Daha başarılar kazanacak bir sporcuyum. Arkamda duran birkaç düzenli sponsorum var. Hepsine gerçekten teşekkür ediyorum. Bize güvenerek destek olan sponsorlar çok kıymetli. Bireysel sporcular için bu desteklerin artmasını istiyorum.

ONUR KIRCI (Allianz Türkiye Pazarlama ve Dijital Sigortalar Genel Müdür Yardımcısı)

KARARLIĞI ÇOK ETKİLEYİCİ

Bizim için spor; dayanışmayı, cesareti, umudu ve insanın kendi potansiyelini gerçekleştirme arzusunu temsil ediyor. Bu nedenle spor sponsorluklarını yalnızca organizasyonları desteklemek değil, sporun birleştirici gücüyle topluma ilham vermek için önemli bir fırsat olarak görüyoruz. 2006 yılından bu yana Allianz Grubu olarak Olimpiyat ve Paralimpik Oyunları’nın Global Sigorta Ana Ortağı olduk. Defne Kurt’un uluslararası başarılarının yanı sıra azmi, disiplini ve kararlılığı bizi çok etkiledi. Hikâyesini daha geniş kitlelerle buluşturarak gençlere ilham vermek istiyoruz. Defne’nin ana sponsorluğunu da sporcuları yalnızca başarılarıyla değil, bütün yolculuklarıyla destekleme anlayışımızın bir parçası olarak görüyoruz. “Birlikte Umutla” yaklaşımımız da tam olarak bunu ifade ediyor. Sporcularımızın hayallerini, başka insanlara cesaret vermesine katkı sağlamaya devam ediyoruz.

“Dört kedim var. Lea, Mia, Hera ve henüz adını koyamadığım bir tane daha. Hepsi sokaktan geldi. Küçükken kedilerden çok korkardım. Ben çok köpek seven biriydim. Köpeğimle birlikte bir kedi sahiplendikten sonra bakış açım değişti. Kedilerin nankör olduğu söylenir hep. Onlarla vakit geçirdikçe anladım ki nankör değiller; sadece sevgilerini herkese, her zaman ve bizim beklediğimiz şekilde göstermiyorlar. Onların sevgisini kazanmak değil, anlamak gerekiyor.”

CÜMLELERİMİ DEFNE KURT TAMAMLIYOR

BİR YARIŞI BİTİRDİĞİMDE… hemen dereceme bakarım. Çünkü
en iyi hâlimi vermek istiyorum. Bu yüzden de ekstra yoruluyorum.
KAHVALTI ÖĞÜNÜNÜ… sevmem, smoothie hazırlıyorum. Renin abla da
bu konulara çok karışmaz. Bence herkes kendi vücudunu dinlemeli.
BİRİSİ ENGELLİ YERİNE PARK ETMİŞSE… eskiden daha fazla tepki veriyordum.
Kendime zarar verdiğini fark ettim. Fotoğrafını çekip şikâyet ediyorum.
HAVUZUN DIŞINDAKİ DEFNE… yüksek lisans yapıyor. Haftada altı gün antrenmanı
var. İzin gününde yatıyor, dinleniyor. Dışarı çıkıp kahve içmeye bile gücüm kalmıyor.
KOCAELİ’DE TARİH YAZIP EVE DÖNDÜM VE… L koltuğuma uzandım. 2-3 aydır yiyemediğim ne varsa aldım.
Bana saydırma şimdi. (Hınzır gülüş) Bir komedi gösterisi açtım. Bunları yiyerek izlemenin hazzını anlatamam.
YARIŞA ÇIKMADAN ÖNCE… burnumdan nefes alırım, ağzımdan veririm. Sonra “En iyi benim” deyip suya atlarım.

Sabah